Het is wat het is of het is wat ik vind dat het is....
Ik weet nog dat het een shock voor me was, toen ik me echt realiseerde dat we op alles wat we waarnemen commentaar geven. Hoe moeilijk het is om dingen gewoon te zien en te horen zoals ze zijn. Nee, alles wordt vergeleken met onze normen, met onze verwachtingen.
Mij lukt het bijvoorbeeld niet om naar een auto te kijken zonder de gedachten ‘Zo één zou ik er wel willen of zo één zou ik echt niet willen?’ Wat doet het er toe??? Ik heb een auto!
Het lijkt wel alsof we verslaafd aan het geven van onze mening. Studie van de hersens laat zien dat dit niet zo vreemd is. Zintuiglijke prikkels worden verwerkt, een beeld of een geluid wordt gevormd. Dit gebeurt niet in de zintuigen, maar in ons hoofd! Niet alleen de visuele en/of auditieve cortex wordt geactiveerd, maar ook die hersengedeeltes die zorgen voor betekenis. 'Zonder deze betekenisgeving is de wereld rondom ons als een soort abstracte kunst zonder enige zin of verband.' (quote uit wikipedia)
We hebben nood aan meningen, aan betekenis. We geven betekenis aan onze omgeving en bepalen zo wat we ermee kunnen. Hetzelfde geldt voor ons lichaam.
Van zodra je je bewust wordt van je lichaam, van zodra je aandacht hebt voor je lichaam of een deel ervan, heb je er een mening over.
Voorbeelden:
- Mijn haar zit goed vandaag, ik kan mijn op mijn gemak voelen als ik buiten kom.
- Mijn kont is te dik voor deze broek, ik kan maar beter zorgen dat ‘x’ mij niet ziet in deze kleren.
- Ben echt te dik, ik ben toch ook een loser.
- Ik word oud en vanaf nu wordt alles alleen maar lastiger.
- ...
Zo zijn we de hele dag tegen onszelf aan het praten. En de inhoud van wat we tegen onszelf zeggen heeft een grote impact op hoe we ons voelen.
Er is een voortdurende wisselwerking tussen observatie en interpretatie.
Op het moment dat we onze interpretatie geloven, gaat dit geloof onze observatie sturen.
Als ik mezelf te dik vind of te dun, zal ik ook alleen nog aandacht hebben voor die delen van mijn lichaam die mij bevestigen in mijn mening. Sterker nog, mijn hersenen zijn in staat om het reële beeld te vervormen zodat ik toch mijn gelijk krijg!
Met andere woorden: er ontstaat een vicieuze cirkel. Als we één keer in ons verwijt geloven, dan zitten we erin gevangen.
Als dat verwijt gaat over ons lichaam, dan zijn de gevolgen daarvan niet te onderschatten.
We nemen de hele wereld waar via ons lichaam. Als er een verstoring zit op de emotionele ervaring van je eigen lichaam, dan is de kans groot dat je ook veel meer negativiteit in de wereld om je heen ervaart. Al onze waarnemingen worden gekleurd door hoe we in ons vel zitten. Hoe we in ons vel zitten, wordt voor het grootste deel bepaald door de oordelen die we bedenken en/of uitspreken over ons lichaam.
De verwijten die we maken naar ons lichaam, hebben ook een functie.
Heel vaak vormen ze een excuus om niet te doen wat we eigenlijk willen doen.
Bijvoorbeeld:
- Ik ben toch al dik, nog een reep chocolade kan er wel bij. En dat terwijl je eigenlijk wil afvallen.
- Ik ben te lelijk, niemand wordt verliefd op mij. Ik ga verstoppertje spelen als ik gevoelens heb voor iemand anders. En dat terwijl ik eigenlijk heel graag een relatie wil.
- Ik ben te oud, het is te laat voor verandering. En dat terwijl ik eigenlijk graag mijn job wil verlaten en als zelfstandige wil beginnen.
- ...
Als we niet lief zijn voor ons lichaam, dan vervormen we ons zelfbeeld én we doen niet wat we willen doen. Twee belangrijke redenen waarom we niet ons niet echt gelukkig voelen.
Maar lief zijn voor je lichaam, hoe doe je dat?
In eerste instantie moeten we even terug naar de realiteit. Je lichaam is er niet om jouw een goed gevoel te geven. Jij bent er om je lichaam een goed gevoel te geven!
Wat ik daarmee niet bedoel, is dat je tegen jezelf moet gaan liegen.
Je kan jezelf wel proberen wijs maken dat je jezelf mooi vindt, slank en dat je vindt dat je nog jong genoeg bent om te doen wat je graag wil doen... Maar dat werkt niet als je het niet echt gelooft!
- Je lichaam heeft behoefte aan zuurstof, water, gezond voedsel en beweging. Door dit te geven aan je lichaam, spreek je al een stukje liefde uit voor je lichaam.
Natuurlijk mag jij soms eens snoepen, als jij dat wilt. Maar besef dat dit geen plezier is voor je lichaam! Fysiek gezien kost snoepen alleen maar energie. Emotioneel kan het even deugd doen, maar dit is korte termijn. Een zak chips eten is misschien 30 min een lekkere smaak en een gevoel van verwennerij. Maar weegt dat op tegen alle verwijten die daarna volgen?
- Lief zijn voor je lichaam bouw je ook op door dankbaar te zijn.
Maak een lijst van alles wat jij kàn doen dankzij je lichaam! Ik ben al met mijn honden gaan wandelen. Ik heb het gras afgereden. Ik heb genoten van de geur van de bloemen. Ik ben deze tekst nu aan het schrijven. Ik kan mijn partner een knuffel geven,....Neem mijn lijst niet over, maak er zelf één!
- Ontsla je lijf van de opdracht om jou meer geluk te geven.
Het is een illusie om te geloven dat als je lichaam er uit zou zien zoals jij zou willen, dat al je problemen dan zijn opgelost en dat je dan gelukkig zult zijn. Dit werkt niet omdat je vast zit in de cirkel van verwijten.
Stap eruit. Besef dat als je echt gelukkig wil zijn, dat het aan jou is om er iets aan te doen.
Ik geef ook training rond dit thema.
Eerstvolgende is op 7 en 8 juli, in Heren (bij Leuven)
Telkens van 9.30 tot 17.30
Prijs is € 225,00 (inclusief koffie en thee)
Meer info op www.inconnection.be of emilie@inconnection.be
Geen opmerkingen:
Een reactie posten