Liefde leer je niet op school

Zo is dat. Je hoeft het ook niet te leren. In wezen ben je ermee vertrouwd. Je weet wat liefde is, je weet wanneer je van iemand houdt. Dat hoeft niemand jou te leren. 

Maar dan... 

Vanuit liefde kies je voor iemand. Je besluit samen een leven op te bouwen. Heerlijk! 

In de ontwikkeling van je relatie, of in het niet kunnen starten van een relatie, ontdek je misschien wel het gemis van het vak ‘liefde’ op school. Of misschien moeten we dat vak ‘communicatie’ noemen of ‘verwachtingen’ of ‘angst’. 

Dat zijn drie grote issues waarmee je te maken hebt in een relatie of in het ontbreken van een relatie op het moment dat je liever wil graag met iemand door het leven zou gaan. 

Intieme relaties vormen zo’n essentieel onderdeel van onze gelukservaring en juist daardoor zijn ze ook zo vaak de reden voor eenzaamheid, ontgoocheling en onzekerheid. 

In de 10 jaar dat ik luister naar verhalen van mijn cliënten en van mijn deelnemers in opleidingen, heb ik een zeer belangrijk patroon ontdekt. 

Weet jij wanneer problemen ontstaan in een relatie? 

Op het moment dat je (stiekem) van de ander verwacht dat hij/zij ervoor zorgt dat jij je goed voelt. Op het moment dat je je eigen geluksgevoel laat afhangen van de ander gaat het fout. Er komt een moment dat die ander jou ontgoocheld. De ander heeft namelijk ook een leven, met ups en downs. Niet alles draait om de relatie. Hij/zij kan thuis komen van een moeilijke klant en even geen zin hebben in een romantische avond, maar liever eens goed stoom aflaten door tegen een bal te gaan shotten of om alleen in bad te gaan zitten.

Niet alles wat de ander doet, heeft met jou te maken.
Wat ik vaak hoor, als een partner niet voldoet aan de verwachtingen van dat moment, is ‘hij/zij ziet me niet meer graag, heeft niets meer voor mij over,..’ Maar niet alles gaat om jou. 

Zelfs niet in een intieme relatie. 

Waarom kies ik voor de vakken communicatie, verwachtingen en angst? 

Als je deze drie zaken beheerst, dan maak je het mogelijk om liefde te laten stromen.

Laten we het rijtje overlopen. Ik begin bij de laatste. 

Angst. Angst is het fenomeen waardoor je beelden gaat vormen over een toekomst die je NIET wilt. Verlaten worden, bedrogen worden, genegeerd worden, onrespectvol behandeld worden. 

Zaken die je niet wil. Maar je stelt je wel voor dat het zou kunnen gebeuren. 

Vraag is, is dat de realiteit? 

Als het de realiteit is, dan moet je ingrijpen.
Als het niet de realiteit is, richt je dan naar wat er wel is! 

Je angst heeft rechtstreeks gevolgen voor je verwachtingen. Hoe meer angst je hebt, hoe meer je van de ander verwacht. Hij/zij moet namelijk goed maken wat er in jouw hoofd al is verkeerd gegaan. 

Helaas spreken we die verwachtingen meestal niet helder uit. Komen we op het derde vak: communicatie. 

Omdat ik hier geen volledig lesprogramma kan neerpennen, geef ik jullie de samenvatting van de drie vakken! 

ANGST: de ander is niet verantwoordelijk om jou uit een angst te halen. Richt je aandacht op wat er wel is en op wat je wil dat er zal zijn in de toekomst! Geloof in die mooie relatie, in de heerlijke liefde. Weet, in elke cel van je lijf dat je het waard bent om in liefde te leven. 

VERWACHTINGEN: hoe meer je verwacht, hoe groter de kans op ontgoocheling. Het grote nadeel van verwachtingen is dat je geen oog meer hebt voor wat je partner wél doet, ook als het niet ten volle aan jouw verwachtingen vol doet. Hij/zij voelt zich dan niet gewaardeerd en gaat steeds minder doen. Hoe meer waardering je iemand geeft, hoe meer liefde er stroomt. Vanuit liefde WILLEN we graag iets doen voor de ander. Verwachtingen geven het gevoel dat het het moeten doen. Toon je liefde en de ander voelt ook zijn/ haar liefde voor jou. 

COMMUNICATIE: wees eerlijk. Dubbele bodem-gesprekken zijn uit den boze. De gedachte ‘hij/zij zou toch moeten weten...’ is een dooddoener. Ga er niet vanuit dat de ander ook maar iets van je weet. Als het belangrijks voor je is, dat de ander weet wat jij voelt, denkt, verlangt,.... Zeg het dan! Zeg het ZONDER druk. Spreek en geef de ander de ruimte om ‘ja’ of ‘nee’ te zeggen, om het met je eens te zijn of niet. 

Persoonlijker advies nodig? Je kan me mailen via emilie@inconnection.be, bellen 0476 54 00 36

Of skypen: emilie-depuydt

Uit de ban van je angst

Gisteren kwam een dame in de praktijk. Haar wens? Bevrijd worden van haar angsten. 

Ze was bang in gesloten ruimtes, bang van honden, bang om naar een arts te gaan, bang in een auto,... Ik zou bijna zeggen, bang om te leven. 

Ze vertelde me ook dat ze het gevoel had dat het zo niet meer kon. Op deze manier kon ze, voor haar gevoel, niet verder met haar leven. 

De angst uitte zich in fysieke verschijnselen, zoals ademnood, hartkloppingen, zweethanden en trillingen in de ledematen. 

Vervelend. En dan is dat wel het understatement of the day!

Angst is bedoeld  om ons leven te redden. Hoe komt het dan dat het ons zo vaak blokkeert in het doen wat we willen doen? Het houdt ons juist zo vaak tegen om het leven te leven dat we willen leven. 

Wanneer beslissen we dat ons leven in gevaar is? Want dat is het moment dat de angst wordt getriggerd. Bij deze dame was dat toen ze als zesjarig meisje verstoppertje speelde. Ze dacht een goede schuilplaats te hebben gevonden, het kolenhok. Wat ze niet wist, is dat de andere kinderen zouden bedenken om het deurtje eventje op slot te doen. 

Daarna, was elke situatie die dezelfde paniek opriep te vergelijken met deze eerste. Het zin situaties waarin ze had geen invloed heeft op de situatie. In het kolenkot kon ze zelf de deur niet weer openen. Ze moest wachten. 

In de auto weet ze niet wat anderen zullen doen. 

Bij de dokter kan ze niet ontsnappen aan bepaalde apparaten die nodig zijn voor verder onderzoek. 

Haar geest heeft de boodschap veralgemeend en heeft haar 'wijs gemaakt' dat ze helemaal geen controle meer heeft. Maar is dat wel de realiteit?? 

Ook in een situatie waar je opgesloten bent, heb je controle over je eigen lichaam. Tenminste als je die controle neemt!

In plaats van te vluchten in doemscenario's heeft deze dame geleerd hoe ze contact kan maken met haar lichaam, door de angst heen kan ademen en zo haar eigen vrijheid weer kan terug vinden. 

Ik was ontroerd. 

Een herinnering van bijna 70 jaar oud, die zoveel invloed op haar leven heeft gehad. En vandaag besluit ze dat het genoeg is geweest en dat ze haar kracht weer in eigen handen neemt en wel door gaat met het leven. Want er is nog zoveel om van te genieten...

Ook jij kan uit de ban van je angst stammen. 

Wat de angst ook is, belangrijk is dat jij weet dat jij MEER bent dan je angst. 

Stel jezelf de vraag: is deze angst werkelijk afgestemd op de situatie, ben ik werkelijk in gevaar? 

Zo niet... Neem dan het recht in handen om NEE te zeggen tegen je angst. Om te blijven staan en jezelf te laten zien dat jij kiest of je wel of niet in de angst gelooft.