Gisteren kwam een dame in de praktijk. Haar wens? Bevrijd worden van haar angsten.
Ze was bang in gesloten ruimtes, bang van honden, bang om naar een arts te gaan, bang in een auto,... Ik zou bijna zeggen, bang om te leven.
Ze vertelde me ook dat ze het gevoel had dat het zo niet meer kon. Op deze manier kon ze, voor haar gevoel, niet verder met haar leven.
De angst uitte zich in fysieke verschijnselen, zoals ademnood, hartkloppingen, zweethanden en trillingen in de ledematen.
Vervelend. En dan is dat wel het understatement of the day!
Angst is bedoeld om ons leven te redden. Hoe komt het dan dat het ons zo vaak blokkeert in het doen wat we willen doen? Het houdt ons juist zo vaak tegen om het leven te leven dat we willen leven.
Wanneer beslissen we dat ons leven in gevaar is? Want dat is het moment dat de angst wordt getriggerd. Bij deze dame was dat toen ze als zesjarig meisje verstoppertje speelde. Ze dacht een goede schuilplaats te hebben gevonden, het kolenhok. Wat ze niet wist, is dat de andere kinderen zouden bedenken om het deurtje eventje op slot te doen.
Daarna, was elke situatie die dezelfde paniek opriep te vergelijken met deze eerste. Het zin situaties waarin ze had geen invloed heeft op de situatie. In het kolenkot kon ze zelf de deur niet weer openen. Ze moest wachten.
In de auto weet ze niet wat anderen zullen doen.
Bij de dokter kan ze niet ontsnappen aan bepaalde apparaten die nodig zijn voor verder onderzoek.
Haar geest heeft de boodschap veralgemeend en heeft haar 'wijs gemaakt' dat ze helemaal geen controle meer heeft. Maar is dat wel de realiteit??
Ook in een situatie waar je opgesloten bent, heb je controle over je eigen lichaam. Tenminste als je die controle neemt!
In plaats van te vluchten in doemscenario's heeft deze dame geleerd hoe ze contact kan maken met haar lichaam, door de angst heen kan ademen en zo haar eigen vrijheid weer kan terug vinden.
Ik was ontroerd.
Een herinnering van bijna 70 jaar oud, die zoveel invloed op haar leven heeft gehad. En vandaag besluit ze dat het genoeg is geweest en dat ze haar kracht weer in eigen handen neemt en wel door gaat met het leven. Want er is nog zoveel om van te genieten...
Ook jij kan uit de ban van je angst stammen.
Wat de angst ook is, belangrijk is dat jij weet dat jij MEER bent dan je angst.
Stel jezelf de vraag: is deze angst werkelijk afgestemd op de situatie, ben ik werkelijk in gevaar?
Zo niet... Neem dan het recht in handen om NEE te zeggen tegen je angst. Om te blijven staan en jezelf te laten zien dat jij kiest of je wel of niet in de angst gelooft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten