De ultieme hulpbron

‘If a problem exists, it’s because we are     

not accessing our unconscious, 

unlimited resources.’ 

M. Erickson

Erickson is misschien wel werelds meest bestudeerde hypnotherapeut. 

Zijn grootste kracht was het geloof in de wijsheid van het onbewuste van ieder individu.

Hij hielp mensen van hun problemen af, zonder dat de persoon in kwestie zelf door had wat er nu eigenlijk was veranderd.

De grondleggers van NLP zagen Erickson is een ware expert en zo zijn veel van zijn methoden en overtuigingen bestudeerd en verder uitgewerkt. 

Bovenstaande zin is één van die overtuigingen die mij inspireert. En stiekem was ik de laatste dagen op zoek naar een argument om de stelling tegen te spreken.
Maar het lukte me niet!

Daarna ben ik mezelf de vraag gaan stellen:  ‘wat is nu eigenlijk de ultieme hulpbron?’

Het zijn er twee, volgens mij. 

• Als ik iets als een probleem ervaar, dan heb ik ook het vermogen om te fantaseren hoe ik het wel wil. 
• Ik heb zelf keuze waar ik mijn aandacht op richt, op wat ik wil of op wat ik niet wil. 

Volgens mij heb je deze twee vaardigheden nodig om optimaal gebruik te maken van alle hulpbronnen die je inderdaad in je onbewuste bij je draagt. 

Mensen zeggen me vaak dat ze niet weten wat ze willen, terwijl het eigenlijk heel simpel is. Je hoeft alleen maar om te draaien wat je niet wilt en je weet wat je wel wilt. 

Als je geen sleur wilt, wil je uitdaging. 

Als je geen twijfel wilt, wil je zekerheid. 

Als je geen ruzie wilt, wil je overeenkomen. 

Als je niet wil falen, wil je slagen. 

En zo gaat de lijst door.

We zitten zo vaak gevangen in wat we niet willen. Het is alsof het alle aandacht op eist. Vandaar ook de noodzaak van je tweede vermogen. Het is aan jou om te kiezen waar jij je aandacht op richt. 

Door meer bezig te zijn met je verlangen, wordt je verlangen concreter. 

Durf tegen jezelf te zeggen: ‘ik wil een relatie waar ik me goed in voel’ of ‘ik wil groeien in mijn zelfvertrouwen’, ...

Een focus durven leggen op je verlangen, creëert een beweging in je onbewuste. 

Hoe komt dat? 

Jouw geest houdt niet van onopgeloste vraagstukken. 

Als jij bijvoorbeeld even niet op een naam van iemand kan komen, dan gaat jouw onbewuste verder met zoeken... Ook als je er bewust niet meer mee bezig bent. 

Een focus leggen op een verlangen, doet hetzelfde. Je onbewuste blijft zoeken naar mogelijkheden om dat verlangen te realiseren. 

Door te durven verlangen naar een gezond en energiek lichaam, krijg je zin om te bewegen en gezond te eten! Als je je verlangen weg duwt vanuit het idee ‘te moeilijk’ of ‘niet voor mij’ dan is dat wat je onbewuste voor jou zal bevestigen.
Maar als je het verlangen helemaal durft toe te laten en weet dat je meer geluk zal vinden in het realiseren van je verlangen dan in het in stand houden van je probleem, dan zal je onbewuste dát ook voor jou bevestigen. Door de eerste stap te zetten, kom je in een beweging die je alleen meer en meer mogelijkheden brengt. 

Weten wat je wilt en focussen op wat je wilt, maken het mogelijk dat je de mogelijkheden in jezelf ontdekt!

Als je met NLP de vaardigheid leert om flexibel te zijn in je communicatie, ben je dan nog jezelf?

Dit is een vraag die ik met enige regelmaat krijg in mijn opleidingen.

Maar wat je ‘jezelf zijn?’

Dan komen er woorden als: je persoonlijkheid, je natuur, je karakter. 

Daarmee zijn we eigenlijk nog geen stap verder.
Want ook hierover kan je je afvragen, wat is dat eigenlijk?

Wat volgt, is mijn visie vanuit het Neuro Linguïstisch standpunt. 

In de loop van ons leven bouwen we heel veel gewoontes op. Als we een goed resultaat hebben met wat we doen, dan blijven we die handeling gewoon herhalen. En zo creëren we in onze neurologie een patroon. 

In al je levensjaren heb je patronen opgebouwd in je manier van waarnemen, in je manier van denken en in je manier van handelen. Een denkfout die we weleens maken is dat wat we gewend zijn te doen, onze natuur is. Maar misschien is het enkel een gewoonte. 

Die gewoontes vormen een neurologisch 'karrenspoor'. Dit heeft als gevolg dat je na verloop van tijd steeds meer moeite moet doen om het anders te doen.
Ga maar eens je armen kruisen. 

De manier waarop jij links over rechts hebt, of rechts over links, dat is jouw patroon.
Laat nu je armen weer los hangen.
En kruis ze weer, maar wel op de andere manier! 

Dat is hoe het voelt om een oud patroon te verlaten... en een nieuw te creëren.

Binnen het kader van communicatie met anderen, leer je onder andere dat het  zeer handig kan zijn om je non-verbale communicatie af te stemmen op de ander in plaats van de houding aan te nemen die jij het meest gewend bent.
En dan komt dus die vraag ‘ben je dan nog wel jezelf?’

Tijd om een onderscheid te maken tussen wat je doet en wie je bent. 

Als je gaat wandelen met een kind aan je zijde, pas je dan je tempo aan?
Zo ja, ben je dan daardoor niet langer jezelf? 

Het antwoord luidt ‘maar daar kies ik voor!’

Precies. En die keuze kan je ook maken in je communicatie. De vraag wordt dus:

‘ben jij bereid om in je communicatie rekening te houden met de ander?

Mijn basisaanname is dat ik de ander niet ken. Mijn gesprekspartner heeft een totaal eigen visie op de werkelijkheid vanuit eigen waarden en normen. Om haar/zijn ervaring wil leren kennen, dan heb ik contact nodig.
Als ik dan weet dat ik door mijn gedrag aan te passen, sneller en makkelijker contact maak met de ander, dan vind ik dat een uitstekend tool om op die manier verbinding te creëren. 

In mijn zijn wil ik mij graag verbinden met de ander. 

Mijn gedrag helpt me om dat resultaat zo snel mogelijk te bereiken.

En als er een moment is dat ik geen zin heb om me te verbinden met de ander, is het ook goed. Dan zal mijn gedrag dat ook wel duidelijk maken ;-)