Twee gouden regels in communicatie

Onze boodschap naar elkaar overbrengen is misschien wel wat complexer dan je zou denken. Praten is nog niet hetzelfde als begrepen worden. 

Je kan jezelf de vraag stellen, waar ligt de verantwoordelijkheid? 

Daar kunnen we over discussiëren. Maar het punt is, als je de verantwoordelijkheid bij de ander neer legt, dan kan jij er niets meer na doen. Dan creëer je je eigen machteloosheid. Dat is volgens mij veel lastiger dan de andere optie:

verantwoordelijkheid in eigen hand nemen. 

Ben jij duidelijk in wat je zegt? 

Controleer je hoe jouw woorden aankomen bij de ander? 

Let je ook op zijn lichaamstaal? 

Ben je echt nieuwsgierig naar de beleving van je gesprekspartner? 

Ik zal zeker niet ontkennen dat er vele valkuilen liggen in communicatie. 

Maar het wordt een stuk makkelijker als je zegt wat je bedoelt en als je vraagt wat je wil weten. 

• Zeg wat je denkt

Verwacht niet dat de ander wel zal weten wat je bedoelt. 

Betrap jezelf op de gedachte: ‘het zal wel duidelijk zijn...’

Zolang jij niet letterlijk zegt wat je wilt dat de ander weet, is het niet duidelijk. 

Vind je het lastig om zo eerlijk te zijn?
Maak het jezelf dan makkelijker en vertel erbij waarom je het zegt. 

Een voorbeeld: 

Je collega deelt graag alle perikelen uit haar liefdesleven, maar je hebt het nu wel gehad. 

Dan zou je kunnen denken dat je wel duidelijk bent met een keertje diep te zuchten of weg te lopen als het verhaal opnieuw begint. Maar de kans dat dit aankomt bij iemand die op dat moment zo met zichzelf bezig is, is klein. 

Je kan ook gewoon zeggen wat je denkt. 

‘Ik vind het fijn dat je me in vertrouwen neemt om je verhaal aan mij te vertellen en ik merk dat het voor mij teveel wordt.’

Je kan ook nog aanvullen met: ‘Ik vind het lastig om je te vragen wat minder te praten over jouw privé leven, maar ik heb het gevoel dat als ik dat niet doe, dat we dan allebei het risico lopen om een klacht te krijgen van onze leidinggevende.’

De spelregels als je zegt wat je denkt:

Praat in een ik-boodschap.

Laat horen dat het enkel om jouw mening gaat en dat de ander recht heeft op zijn eigen mening.

Geef de ander de ruimte om het er wel of niet mee eens te zijn. 

• Vraag wat de ander denkt

Net zoals we wel eens denken dat de ander onze gedachten kan lezen, gaan we er ook soms stiekem vanuit dat wij weten wat er in de ander om gaat. 

Het is logisch dat je ieder signaal van de mensen om je heen interpreteert. Zo werken je hersenen nu eenmaal. Als je een frons ziet, dan denk je dat iemand boos is en de kans is groot dat je ook nog zal vermoeden dat het iets met jou te maken heeft. 

Zo halen we onszelf best wel wat ellende in ons hoofd. 

Hoe sterk je ook bent in het lezen van de ander, jij kan nooit zeker weten wat de ander denkt of voelt, als hij of zij het jou niet letterlijk heeft verteld.
Jouw uitdaging wordt: welke vraag kan ik stellen die mij de info oplevert die ik graag zou willen weten.
En ten tweede dien je te tonen dat je zeer respectvol met die info om gaat. Geen aanval van waar of niet waar. Communicatie gaat niet om het strijden om gelijk maar om het delen van input zodat we de kans krijgen om onze meningen bij te stellen. 

De kracht van taal, de kunst van communicatie, de werking van jouw hersenen, het komt allemaal aan bod in een NLP-opleiding.
Wil je graag eens kennismaken met de materie en met de trainer? 
Op zaterdag 15 en zondag 16 september is er een tweedaagse...

Je bent er zeer welkom! 
Meer info op www.inconnection.be
Inschrijven kan via emilie@inconnection.be